Modlitwa dnia


Miłosierny i wiekuisty Boże, nie oszczędziłeś dla nas Swego Syna, który zaniósł nasze grzechy aż na krzyż. Udziel nam łaski, abyśmy mogli wytrwać w niezłomności wiary w Twego Syna oraz nie poddali się strachowi, mocy grzechu, śmierci i diabła; przez Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, naszego Pana, który żyje i króluje z Tobą i Duchem Świętym, jedyny Bóg, teraz i na wieki. 

Psalmy: Ps 22, 1-5; dodatkowo : Ps 22; Ps 38

Czytanie ze Starego Testamentu: ks. Wyjścia 5, 1-6

Czytanie z Nowego Testamentu: Ewangelia św. Marka 15, 33-47

 

Rozważanie

Wszyscy widzieli krzyż. Jakie były ich oczekiwania? Czy zostały one zaspkojone? Wielu chciało zobaczyć śmierć Jezusa. Tak się stało, gdy Jezus westchnął ostatni raz. 

Inni próbowali poradzić sobie w sytuacji całkowitej ciemności w środku dnia od godziny szóstej do godziny dziewiątej. Potrafili zrobić to dopiero wtedy, gdy ciemność pochłonęła Jezusa w zapieczętowanym grobie.

Czego oczekiwał Jezus od Boga Ojca, gdy zawołał donośnym głosem o godzinie dziewiątej "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?"? Jego oczekiwania zostały zaspokojone dopiero, gdy dokończył powierzone Mu dzieło przez Ojca [J 19, 30] i polecił w ręce Ojca swojego ducha [Łk 23, 46].

Niektórzy z tych, co stali obok, czekali na przyjście Eliasza. Być może Eliasz zdejmie Go z krzyża? Ich oczekiwania zostały zaspokojone, gdy przyszedł Józef z Arymatei i zdjął ciało Jezusa. 

Maria Magdalena i Maria, matka Jezusa, doczekały do końca cierpienia i poniżenia ich Pana. Doczekały się, gdy Jezus zaniósł na krzyż grzech, który jest źródłem wszelkiego cierpienia i poniżenia, i wraz z nim "oddał ducha". 

Józef z Arymatei szukał Królestwa Bożego. Znalazł je, gdy odważył się poprosić o ciało Jezusa.  Otrzymał niezłomność wiary, gdyż kupił płótno, zdjął ciało, owinął płótnem i złożył w grobowcu wykutym w skale, i przytoczył kamień przed wejście do grobu.

Ewangelia opowiada o różnych ludziach uczestniczących w wydarzeniach ukrzyżowania. Każdy z nich czegoś szukał lub oczekiwał. Czy nie nasuwa się nam na myśl jeszcze jedna osoba i jej oczekiwania?

"Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?" - w słowach tych zauważymy tę osobę. Bóg Ojciec szuka nas, a miejscem gdzie może nas znaleźć jest tylko Jego Syn. Wołanie Jezusa jest świadectwem, że Bóg Ojciec już nas znalazł tam, gdzie jesteśmy. Jak? W naszym zastępstwie ukarał Swego Syna. Tak więc i my, szukając łaskawości i przebaczenia, znajdziemy je w Jezusie Chrystusie.

 Rozważania pasyjne z Nowego Testamentu na każdy dzień Roku Kościelnego (Luterański Kościół Synodu Missouri).

Modlitwa dnia


Panie Jezu Chryste, jesteś lekarzem narodów, wyzwoliłeś wielu z niewoli grzechu, śmierci i diabła. Jednak, gdy był czas uwolnić Ciebie samego, tłum postanowił Cię zabić. W Twoją śmierć zostaliśmy pogrzebani przez chrzest. Pomóż nam uważać siebie samych za umarłych dla grzechu i wyznawać, że jesteś Królem na wieki; który żyjesz i królujesz z Ojcem i Duchem Świętym, jedyny Bóg, teraz i na wieki. 

Psalmy: Ps 18, 6-7, 16-20; dodatkowo : Ps 23; Ps 6

Czytanie ze Starego Testamentu: ks. Wyjścia 4, 1-18

Czytanie z Nowego Testamentu: Ewangelia św. Marka 15, 1-15

 

Rozważanie

Zazdrość o sukces innych jest czymś więcej niż zwykłym uczuciem. Jej źródło ukrywa się w grzesznym sercu. Zazdrość jest poplecznikiem grzesznej pychy. Ślepo idzie za nią krok w krok, aby zniszczyć dowody prawdy, które świadczą o rzeczywistym stanie naszej duszy, upadku i oddaleniu od Boga.

Piłat słusznie rozpoznał, że to zazdrość napędza przywódców Izraela do morderstwa Jezusa. Bowiem świadectwo Jezusa wykazywało jak grzeszna pycha budowała iluzję ich władzy i mocy. On swoim słowem i czynem reprezentował rzeczywistość Bożą. Oni tworzyli iluzję, że Bóg jest po ich stronie.

Piłat stanął przed wyborem. Rozumiał, że nieważne jest jakie oskarżenia padły z ust przywódców Izraela, Jezus był zagrożeniem ich autorytetu i władzy nad ludem. Postanowił zatem przesłuchać Jezusa. Jednak pytania zadawał opierając się o te same pozory i oskarżenia. Brak odpowiedzi zdumiał go. Chcąc się wywiązać ze swoich obowiązków oraz uniknąć przykrych skutków przeciwstawienia się przywódcom Izraela, postanowił pójść śladem zazdrości i kazał ukrzyżować Jezusa.

Nic lepiej nie ukazuje misji zazdrości jak narastająca intonacja "Ukrzyżuj go!"

Rozważ swój wybór w świetle tej historii. Pycha może zagrać z nami w grę pozorów, tak iż nawet słowa spowiednie "Ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek..." wydadzą się nam potrzebne tylko wtedy, gdy uczynimy coś złego. Pan Jezus zaś
zaświadczył, że zazdrość stała się przyczyną ukrzyżowania. Tym samym objawił rzeczywistość naszej grzeszności. Powinniśmy udać się za św. Pawłem i wołać "Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?" [Rz 7, 24]. Ukrzyżowanie naszego Pana było spowodowane grzechem naszych serc, a zarazem ukrzyżowanie jest ratunkiem przed nami samymi. "Bogu niech będą dzięki przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego!" [Rz 7, 25] 

 

Rozważania pasyjne z Nowego Testamentu na każdy dzień Roku Kościelnego (Luterański Kościół Synodu Missouri).

Potem postąpił nieco dalej, padł na ziemię i modlił się, aby, jeśli to możliwe, ominęła go ta godzina. I mówił: Abba, Ojcze! Ty wszystko możesz, oddal ten kielich ode mnie; wszakże nie co Ja chcę, ale co Ty.

Ewangelia św. Marka 14,35-36

Modlitwa dnia


Panie Jezu Chryste, w ogrodzie Getsemane doświadczyłeś agonii, gdy postanowiłeś wypić z czaszy gniewu Swego Ojca za nasze grzechy. Daj nam siłę trwać w czuwaniu na Twoje ponowne przyjście, wiedząc, że gniew Ojca został zaspokojony przez przelanie Twojej krwi i potwierdzony zmartwychwstaniem; który żyjesz i królujesz z Ojcem i Duchem Świętym, jedyny Bóg, teraz i na wieki. 

Psalmy: Ps 31, 9-14; dodatkowo : Ps 116; Ps 130

Czytanie ze Starego Testamentu: ks. Wyjścia 2, 1-22

Czytanie z Nowego Testamentu: Ewangelia św. Marka 14, 32-52

 

Rozważanie

Dlaczego tłum przyszedł z mieczami i kijami, aby pojmać Jezusa? Jakim prawem rzucili się na Syna Bożego? Czy na podstawie władzy arcykapłanów? Czy władza wynikała z wiedzy uczonych w Piśmie lub była to mądrość starszych ludu?

Swoim pytaniem Jezus podważył zasadność i użycie brutalnej siły w sposobie aresztowania go. Przecież mogli pochwycić go wiele razy, gdy nauczał w Świątyni. Zadrwił z ich złudzeń, że mają władzę aresztować i uwięzić Go. Właśnie złudzenia opanowały ich zatwardziałe serca dlatego, że odrzucilli Jego Słowo głoszone codziennie w przedsionkach Świątyni.

W rzeczywistości Jezus był zawładnięty tymi słowy: "Abba, Ojcze!... wszakże nie co Ja chcę, ale co Ty." Już pierwsze słowo modlitwy "Abba" wyraża najgłębszy stosunek do Swego Ojca. Syn Boży i Syn Człowieczy był pochwycony miłością Ojca. Miłość zaś została wyrażona w woli Ojca względem nas. Jezus już wcześniej wskazywał na jej znaczenie: "Jak mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem; trwajcie w miłości mojej." [J 15, 9]

Smutny jest opis pochwycenia Jezusa, gdyż nie pojęli oni, że Jego celem było pochwycenie ich samych oraz każdego w upadłym stworzeniu, wyrwanie z grzechu i śmierci. To nie kłamstwa, tchórzostwo, niesprawiedliwość, czy gwoździe oprawców utrzymywały Go na krzyżu, lecz miłość Ojca do Niego i nas samych. Tylko na krzyżu, miejscu niewoli, Jezus mógł w pełni pochwycić nasz grzech oraz gniew Boży i unicestwić przez swoją śmierć. Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest objawieniem unicestwienia samej śmierci.

Czym jest Chrzest, jak nie błogosławionym pochwyceniem naszych grzechów i zaniesieniem na krzyż oraz otrzymaniem nowego życia w zmartwychwstałym Chrystusie? Czym jest Absolucja, jak nie zniewoleniem naszego grzechu i winy i unicestwieniem przez śmierć Chrystusa oraz otrzymaniem przebaczenia od Boga w Jezusie Chrystusie? Czym jest wiara, jak nie błogosłwionym uwięzieniem w usprawiedliwiającej łasce Bożej w Jezusie Chrystusie?

 

 Rozważania z Nowego Testamentu na każdy dzień Roku Kościelnego (Luterański Kościół Synodu Missouri).

Ale w one dni po uciśnieniu onem, zaćmi się słońce, i księżyc nie wyda światłości swojej; I gwiazdy niebieskie będą padały, a mocy, które są na niebie, poruszą się. A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłokach z mocą i z chwałą wielką.

Ewangelia św. Marka 13,24-26

Modlitwa dnia


Panie Jezu Chryste, rządź naszymi sercami i myślą przez Twojego Ducha Świętego, tak abyśmy oczekiwali Twego chwalebnego przyjścia i wytrwali w wierze i uświęceniu życia; który żyjesz i królujesz z Ojcem i Duchem Świętym, jedyny Bóg, teraz i na wieki.

Psalmy: Ps 77, 11-15; dodatkowo: Ps 17; Ps 38

Czytanie ze Starego Testamentu: ks. Rodzaju 47, 1-31

Czytanie z Nowego Testamentu: Ewangelia św. Marka 13, 24-37

 
Rozważanie

Gdy Jezus ogłasza swoje proroctwo zniszczenia świątyni i Jerozolimy, nawiązuje również do swojego powtórnego przyjścia. Jak mamy rozumieć sformułowania o słońcu, które się zaćmi i o gwiazdach spadających z nieba? Ten sam język bywa użyty w Starym Testamencie aby zobrazować sąd Boży. Ezechiel 32, 7n mówi o sądzie nad Egiptem; Amos 8, 9 o sądzie nad północnym Królestwem Izraela; zaś Joel 3, 3n i 4, 15 zapowiada sąd nad tymi narodami w perspektywie powrotu Judy z niewoli babilońskiej. W każdym z tych przykładów język obrazuje zagładę, która nadejdzie na narody podczas surowego sądu Bożego. Słowa te przedstawiają z jaką siłą gniew Boży oddziałuje na rzeczywistość ludzką.

Jezus wyjaśnia w jaki sposób przyjście Syna Człowieczego będzie jednym, konkretnym wydarzeniem na końcu czasu [Mt 26, 64]. Jego przychodzenie już się rozpoczęło i trwa, a zostanie zwieńczone w czasie wybranym przez Ojca. Zapowiedziane zniszczenie świątyni i Jerozolimy jest po prostu etapem przychodzenia Syna.

Podobnie etapem przychodzenia Syna Człowieczego jest działanie Ducha Świętego, który przez zwiastowanie Ewangelii gromadzi wierzących.

Jezus mówi jasno, że wszystkie te rzeczy wydarzą się za życia słuchaczy. Narody, państwa i cywilizacje przeminą, ale Jego słowa nie przeminą. Przypowieść o człowieku udającym się w podróż mówi o rychłym odejściu Jezusa, po którym nastąpią zapowiadane wydarzenia. Każdemu ze swoich sług przydziela On inną pracę [Ef 4, 11]. Praca sług będzie podporządkowana tej jednej rzeczy, która nie przeminie - słowom Jezusa, świętej Ewangelii.

Prorocki język Starego Testamentu jest użyty przez Jezusa zarówno w odnieseniu do zagłady świątyni i Jerozolimy jak i tego czego On sam doświadczy na krzyżu. W tym czasie słońce się zaćmiło a Szatan spadł z nieba. Zmartwychwstanie Jezusa pokazuje jak nieprzemijające są Jego słowa. On jest Słowem, które stało się ciałem, stało się śmiercią, stało się na zawsze żywe dla nas.

Rozważania z Nowego Testamentu na każdy dzień Roku Kościelnego (Luterański Kościół Synodu Missouri).

Które jest najpierwsze ze wszystkich przykazanie? A Jezus mu odpowiedział: Najpierwsze ze wszystkich przykazanie jest: Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, Pan jeden jest. Przetoż będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej, i ze wszystkiej siły twojej; toć jest pierwsze przykazanie. A wtóre temu podobne to jest: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie. Większego przykazania innego nad to nie masz.

Ewangelia św. Marka 12,28-31

Modlitwa dnia


Panie Jezu Chryste, Najwyższy Arcykapłanie, oczyść nas mocą Twojej krwi, abyśmy mogli w czystości i pokoju uwielbiać i wywyższać Twoje święte imię. Albowiem żyjesz i królujesz z Ojcem i Duchem Świętym, jedyny Bóg, teraz i na wieki.. 

Psalmy: Ps 26, 1-7; dodatkowo : Ps 16; Ps 6

Czytanie ze Starego Testamentu: ks. Rodzaju 44, 1-18, 32-34

Czytanie z Nowego Testamentu: Ewangelia św. Marka 12,28-44

 

Rozważanie

Nie znając Jezusa osobiście, pewien uczony w Piśmie potwierdził przyjście Królestwa Bożego oraz służbę i powołonie Mesjasza. Jezus odpowiedział mu, że jest bliski Królestwa Bożego. Przyjęcie Królestwa będzie podobne do przykładu Dawida. Duch Święty powołuje do wiary, która przejawia się w wyznaniu: „Jezus jest Panem”. 

Jezus przestrzegał też przed uczonymi w Piśmie, którzy postępując na pokaz, oddalali się od Królestwa Bożego. Jaka jest przyczyna oddalania się od Królestwa Bożego? Roszczenia każdego do Królestwa są weryfikowane przez to czy miłujemy bliźniego swego jak siebie samego.

Następnie Jezus usiadł naprzeciwko skarbnicy i przypatrywał się ile pieniędzy wrzucali ludzie. Jaką miarą posługiwał się Jezus, oceniając dary? Czym były dwie monety w porównaniu do denara albo woreczka złotych szekli? Prawie niczym. Chyba że weźmiemy pod uwagę ich wartość dla samej osoby pozostawiającej taki dar. Wartość pieniężna darów bogaczy znacząco przewyższała dwie monety kobiety, a jednak dawali oni z nadmiaru bogactwa. Nic albo niewiele im ubywało, nic też nie pozyskiwali. Kobieta oddała wszystko, a pozyskała Królestwo Boże.

Jezus, wskazując na wiarę kobiety, zaznacza czym jest życie w Królestwie Bożym. Ona oddała wszystko całkowicie skorumpowanemu systemowi, pod rządami którego najprawdopodobniej sama doznawała cierpienia. Najwyraźniej kapłani i starsi ludu zaniedbali obowiązek troszczenia się o wdowę. Jej wiara zaś w Królestwo Boże stała się źródłem wolności, miłości do Boga oraz bliźniego. 

Jezus Chrystus jest miłością Bożą. Nie potrafimy żyć jego życiem miłości do Boga, do nas i do naszych bliźnich. On pozostawił wszystko, wyparł się samego siebie, aby móc służyć nam i nas zbawić [Flp 2, 7]. Krzyż pozostanie świadectwem na zawsze, jak Ojciec i Syn z miłości do nas wyparli się siebie samych. Dzięki takiemu wyparciu się, Królestwo Boże stało się bliskie nam, którzy byliśmy daleko za względu na grzech. Ze względu na miłość do nas, Bóg pozwolił oddalić się naszemu grzechowi, abyśmy mogli zbliżyć się do Niego i Jego Królestwa przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

 

Rozważania pasyjne z Nowego Testamentu na każdy dzień Roku Kościelnego (Luterański Kościół Synodu Missouri).

Czytelnia

DIDACHE

"DUCH A LITERA" - WSTĘP.

 "DUCH A LITERA" - TREŚĆ.

"KOŚCIÓŁ WYSOKI".

"MARIOLOGIA LUTERAŃSKA".

Portal Konfesyjni Luteranie

Portal „Konfesyjni” został założony z inicjatywy wiernych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w R.P. celem kultywowania czystości i prostoty wykładni Słowa Bożego zawartej w Księgach Symbolicznych a także rozbudzenia zachwytu nad starochrześcijańskimi korzeniami naszej liturgii, która wraz z sakramentem Wieczerzy Pańskiej, stanowi centrum religijnego życia Chrześcijan wyznania Ewangelicko - Augsburskiego.