Urząd w kościele

Previous Next

Większość Kościołów wywodzących się ze starożytności, a także Kościół Anglikański przejęły trójstopniowy urząd duchowny – diakona, prezbitera (kapłana) i biskupa, do którego ustanawia się każdorazowo poprzez odrębną ordynację. Oznacza to, że dla przykładu anglikański biskup najpierw był ordynowany na diakona, później ordynowany na prezbitera a na końcu na biskupa. Taka kolej rzeczy występuje także na gruncie ewangelickim, chociaż w marginalnej skali. Urząd prezbitera – kapłana, księdza, pastora, występuje w prawie każdym Kościele, w końcu ktoś musi głosić kazania i sprawować sakramenty.

...sprawdzeni mężczyźni powinni kontynuować sprawowanie Służby po śmierci apostołów.

1 Klemensa 42: 1-4

Jest rzeczą oczywistą, że Jezus zrewolucjonizował status kobiet. Uważał je za równoprawnych członków społeczności i zachęcał do studiowania Pisma Świętego. Zerwał w tej kwestii z judaizmem talmudycznym , który nie pozwalał kobietom uczyć się Bożego Słowa.

W tym kontekście bardzo istotne jest, że Jezus powierzył nadzór kościoła mężczyznom, a apostołowie wyznaczali na liderów w kościele wyłącznie mężczyzn. W rzeczy samej, Paweł stwierdza, że kobiety mają zachowywać milczenie w kościołach, być poddane i nie nauczać, ani nie posiadać autorytetu nad mężczyznami na stanowiskach przywódczych. Klemens Rzymski, pisząc w pierwszym wieku po Chrystusie, zwraca uwagę, że Jezus przekazał dokładne instrukcje swoim apostołom odnośnie tego, że tylko sprawdzeni mężczyźni powinni kontynuować sprawowanie Służby po śmierci apostołów (1 Klemensa 42: 1-4).

Previous Next

SZERSZY KONTEKST DOKTRYNALNY

Czy Nowy Testament zawiera bezpośrednie nauczanie na temat relacji między mężczyzną i kobietą, a urzędem służby? Odpowiedź na to pytanie brzmi jednoznacznie: tak. W rzeczywistości łatwo zauważyć, że urząd oraz podział urzędu w odniesieniu do mężczyzny i kobiety umieszczony jest w szerszym kontekście, z którego nie można wyrwać tych kwestii bez zrobienia z tegoż urzędu czegoś innego niż to, co znajduje się w Nowym Testamencie. Jeśli uważamy, że to, co mówi apostoł (np. w 1 Kor. 14:34 i 1 Tym. 2:12) to tylko nieformalne zalecenia zmierzające do usunięcia pewnych nieprawidłowości, a nie kierunek zewnętrznego porządku, to Nowy Testament nie zawiera żadnego nauczania dotyczącego urzędu i kobiet. Jednak taki pogląd nie jest spójny z materiałem, jaki prezentuje Paweł. Z tego, co utrzymuje apostoł, jasne jest, że nie stara się on rozwiązać jakiegoś przypadkowego konfliktu, ale przekazuje normatywne nauczanie na temat problemu i że on sam uważa, że jest to zagadnienie doktrynalne.

„The New Testament and the Ordination of Women” 

Kościół Luterański Australii zajął bardzo konkretne stanowisko w sprawie ordynacji kobiet do Świętej Służby. Tezy Porozumienia, stanowiące część Dokumentu Unii, stwierdzają krótko i bardzo kategorycznie:

Choć kobiety prorokinie były używane przez Ducha Bożego w Starym, jak i w Nowym Testamencie Kor. 14:34-35 i 1 Tym. 2: 11-14 zabraniają powoływania kobiet do urzędu służby publicznej mającej na celu głoszenia Słowa i sprawowanie Sakramentu. Ta apostolska zasada pozostaje nadal wiążąca dla całego chrześcijaństwa; bez uszczerbku, oczywiście, dla prawa kobiety do uczestnictwa w duchowym kapłaństwie, które to prawo nie pozostaje w żaden sposób upośledzone.

How my mind has changed , Women Pastors ?

Czasopismo „The Christian Century" publikowało jakiś czas temu cykl felietonów zatytułowanych: "Jak zmieniło się moje nastawienie". Dawał on autorom możliwość publicznego zastanowienia się nad tym, w jaki sposób i dlaczego zmieniło się ich myślenie w sprawach dotyczących wiary Kościoła. Chciałbym teraz i ja podjąć się podobnego zadania. Jest ono rzeczą pożyteczną i chwalebną, ale i niebezpieczną:, jeśli zostanie przeprowadzone publicznie, może doprowadzić do utraty przyjaciół i być może, pocieszenia przeciwników. Moją intencją nie jest jednak, by coś takiego miało miejsce. Niestety, prawo niezamierzonej konsekwencji wydaje się jednak momentami nie do uniknięcia.

Portal Konfesyjni Luteranie

Portal „Konfesyjni” został założony z inicjatywy wiernych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w R.P. celem kultywowania czystości i prostoty wykładni Słowa Bożego zawartej w Księgach Symbolicznych a także rozbudzenia zachwytu nad starochrześcijańskimi korzeniami naszej liturgii, która wraz z sakramentem Wieczerzy Pańskiej, stanowi centrum religijnego życia Chrześcijan wyznania Ewangelicko - Augsburskiego.