Liturgia i modlitwa

Pozwoliłem sobie zacząć od dość prowokacyjnego tytułu, będącego jawnym nawiązaniem do znanego powszechnie tekstu1 śp. ks. Jana Grossa – którego uważam za najwybitniejszego polskiego luterańskiego liturgistę. Tym samym niektórzy z Was – zwłaszcza wieloletni obserwatorzy środowiska „Konfesyjnych” mogą przecierać oczy ze zdumienia. Jak to nie jest staroluterańskim logo? Czyżby znów Jakub Retmaniak dokonał ideologicznej wolty – tak jak przedtem porzucił skandynawski episkopalizm na rzecz amerykańskiego kongregacjonalizmu, tak teraz odrzuca resztę staroluterańskiego „dogmatu”? Spokojnie – nie chowam alby na strych, czekam aż przyjdą upały, aby móc ją założyć, ale chciałbym w tym artykule troszeczkę skonfrontować nasze staroluterańskie mity z rzeczywistością.

Kto ma oczy otwarte na własną nędzę, ten spostrzega również jak cudowny jest krzyż. Tylko ułaskawieni grzesznicy mogą pojąć tajemnicę zbawienia, które zostało dokonane w tak niezmiernym cierpieniu.

Wróżenie z Biblii nie różni się w istocie od wróżenia z kart. W obu przypadkach człowiek podejmuje próbę zdobycia wiedzy tajemnej, która nie jest dostępna dla większości osób, poprzez odprawienie pewnego rytuału. Myślenie magiczne może przybierać też subtelniejszą postać.

 

 

Czyż nie brzmi to jak muzyka z wyższego świata? Tysiące ludzi nie zaznaje przenigdy spokoju. Życie ich jest nieprzerwanym pasmem niepokoju, pracy, pośpiechu, trosk, podnieceń, rozrywek i roztargnienia. Nigdy nie zaznają spokoju. Nawet na łożach swych nie znajdują odpocznienia. Sen ucieka, a jeśli sklei powieki, to rodzi zagmatwane, pełne lęku obrazy, które nawet w ciemności nocy są dalszym ciągiem niepokojów dnia. Słowo Boże znajduje tu swoje potwierdzenie: „Człowiek narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotu” [Hiob. 14, 1].

Portal Konfesyjni Luteranie

Portal „Konfesyjni” został założony z inicjatywy wiernych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w R.P. celem kultywowania czystości i prostoty wykładni Słowa Bożego zawartej w Księgach Symbolicznych a także rozbudzenia zachwytu nad starochrześcijańskimi korzeniami naszej liturgii, która wraz z sakramentem Wieczerzy Pańskiej, stanowi centrum religijnego życia Chrześcijan wyznania Ewangelicko - Augsburskiego.