Biblia

Analiza fragmentu Księgi Malachiasza 2, 2

Artykuł rozpoczyna się od osadzenia analizowanego fragmentu w jego pierwotnym kontekście. Przedstawione zostaną zarówno okoliczności powstania Księgi Malachiasza, jak i umieszczenie badanego fragmentu w strukturze tekstu. W kolejnych partiach będą omawiane kluczowe pojęcia użyte w Mal 2,2, czyli błogosławieństwo i przekleństwo. Następnie zostanie omówiony obraz niegodnego kapłana w Księdze Malachiasza wraz z zaleceniami dotyczącymi obrony przeciw nim. Przed zamykającymi artykuł wnioskami nastąpi próba umieszczenia obrazu niegodnego kapłana w ramach eklezjologii wyrażonej w Wyznaniu Augsburskim.

Jezus żyje, z Nim i ja... [ŚE 178], tak śpiewamy w starej kościelnej pieśni. Słowa te oczywiście nie oznaczają tego, jakobyśmy dzielili życie z każdą organiczną istotą, ani też faktu, że żyjemy w XX wieku jako chrześcijańscy obywatele środkowej Europy; nie, to małe słówko „z”, które w Nowym Testamencie tak często spotykamy (występujące w greckim jako przedrostek „syn”), oznacza całkowite zjednoczenie się z Chrystusem w tym Jego stanie, w którym On się w danej chwili znajduje, udział w tym wszystkim, co jest Jego. Jego śmierć - moją śmiercią! Jego życie - moim życiem! Z Nim żyć oznacza być z Nim zmartwychwstałym; ale to, że się z Nim zmartwychwstało, wskazuje na wspólną z nim śmierć.

Previous Next

Nauka Mojżesza zawarta w Księdze Powtórzonego Prawa (Piątej Księdze Mojżeszowej) Pwt 4:44-11:32 ma za zadanie przedstawienie Prawa, które Bóg za pośrednictwem Mojżesza nadał ludowi Izraelskiemu. Uchwycenie właściwego podejścia do tego Prawa jest możliwe, gdy rzetelnie sprawdzi się znaczenie tekstu. Analizując jego strukturę, można wyznaczyć elementy kluczowe dla rozumienia całości. Zasadniczym motywem rozważanego fragmentu Pisma Świętego jest najważniejsze wydarzenie w historii Izraela – Teofania na Synaju. 

Portal Konfesyjni Luteranie

Portal „Konfesyjni” został założony z inicjatywy wiernych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w R.P. celem kultywowania czystości i prostoty wykładni Słowa Bożego zawartej w Księgach Symbolicznych a także rozbudzenia zachwytu nad starochrześcijańskimi korzeniami naszej liturgii, która wraz z sakramentem Wieczerzy Pańskiej, stanowi centrum religijnego życia Chrześcijan wyznania Ewangelicko - Augsburskiego.