Kazania

1 Gdy wychodził ze świątyni, rzekł Mu jeden z uczniów: «Nauczycielu, patrz, co za kamienie i jakie budowle!» 2 Jezus mu odpowiedział: «Widzisz te potężne budowle? Nie zostanie tu kamień na kamieniu, który by nie był zwalony». 3 A gdy siedział na Górze Oliwnej, naprzeciw świątyni, pytali Go na osobności Piotr, Jakub, Jan i Andrzej: 4 «Powiedz nam, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to wszystko zacznie się spełniać?» 5 Wówczas Jezus zaczął im mówić: «Strzeżcie się, żeby was kto nie zwiódł. 6 Wielu przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem. I wielu w błąd wprowadzą. 7 Kiedy więc usłyszycie o wojnach i pogłoskach wojennych, nie trwóżcie się! To się musi stać, ale to jeszcze nie koniec. 8 Powstanie bowiem naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu; będą miejscami trzęsienia ziemi, będą klęski głodu. To jest początek boleści. 9 A wy miejcie się na baczności. Wydawać was będą sądom i w synagogach będą was chłostać. Nawet przed namiestnikami i królami stawać będziecie z mego powodu, na świadectwo dla nich. 10 Lecz najpierw musi być głoszona Ewangelia wszystkim narodom. 11 A gdy was poprowadzą, żeby was wydać, nie martwcie się przedtem, co macie mówić; ale mówcie to, co wam w owej chwili będzie dane. Bo nie wy będziecie mówić, ale Duch Święty. 12 Brat wyda brata na śmierć i ojciec swoje dziecko; powstaną dzieci przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. 13 I będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mojego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

Ewangelia Marka 13:1-13

Zbliżając się do końca kolejnego roku kościelnego, przypomina się nam ten apokaliptyczny ton, że koniec jest bliski. Przez cały rok pastorzy, misjonarze i nauczyciele głosili posłanie, do którego zostali powołani: że Bóg posłał na świat swego Syna Jedynego, Jezusa, aby świat mógł być zbawiony przez Niego i każdy, kto w Niego wierzy nie zginie, ale będzie miał życie wieczne. Innymi słowy Jezus - z łaski Bożej - jest jedyną drogą do zbawienia, które można otrzymyć - nie zasłużyć - tylko przez wiarę.

9.I miał Paweł w nocy widzenie: Jakiś Macedończyk stał i prosił go, mówiąc: Przepraw się do Macedonii i pomóż nam. 10.Gdy tylko ujrzał to widzenie, staraliśmy się zaraz wyruszyć do Macedonii, wnioskując, iż nas Bóg powołał, abyśmy im zwiastowali dobrą nowinę. 11.Odpłynąwszy z Troady, zdążaliśmy wprost do Samotraki, a nazajutrz do Neapolu, 12.stamtąd zaś do Filippi, które jest przodującym miastem okręgu macedońskiego i kolonią rzymską. I zatrzymaliśmy się w tym mieście dni kilka. 13.A w dzień sabatu wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie, jak sądziliśmy, odbywały się modlitwy, i usiadłszy, rozmawialiśmy z niewiastami, które się zeszły. 14.Przysłuchiwała się też pe­wna bogobojna niewiasta, imieniem Lidia, z miasta Tiatyry, sprzedawczyni purpury, której Pan otworzył serce, tak iż się skłaniała do tego, co Paweł mówił. 15.A gdy została ochrzczona, także i dom jej, prosiła, mówiąc: Skoroście mnie uznali za wierną Panu, wstąpcie do domu mego i zamieszkajcie. I wymogła to na nas.

Dz 16,9-15

DROGIE SIOSTRY I DRODZY BRACIA W PANU!

Osobiście bardzo lubię czytać i rozważać Dzieje Apostolskie ponieważ w nich zawarta jest autentyczna historia pierwotnego Kościoła,  jego powstawanie, jego misja, jego wzrost i jego rozwój.

Dzisiejszy tekst kazalny pokazuje jak chrześcijaństwo dotarło do Europy, jak uwierzyła i dała się ochrzcić wraz z całym swoim domem, z całą rodziną, pierwsza chrześcijanka w Europie. Miasto Tiatyra, z którego pochodziła, współcześnie na jego terenie znajduje się tureckie miasto Akhisar. 

A do anioła zboru w Sardes napisz: To mówi Ten, który ma siedem duchów Bożych i siedem gwiazd: Znam uczynki twoje: Masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły. 2.Bądź czujny i utwierdź, co jeszcze pozostało, a co bliskie jest śmier­ci; nie stwierdziłem bowiem, że uczynki twoje są doskonałe przed moim Bogiem. 3.Pamiętaj więc, czego się nauczyłeś i co usłyszałeś, i strzeż tego, i upa­miętaj się. Jeśli tedy nie będziesz czujny, przyjdę jak złodziej, a nie dowiesz się, o której godzinie cię zaskoczę. 4.Lecz masz w Sardes kilka osób, które nie skalały swoich szat, więc chodzić będą ze mną w szatach białych, dlatego że są godni. 5.Zwycięzca zostanie przyobleczony w szaty białe, i nie wymażę imienia jego z księgi żywota, i wyznam imię jego przed moim Ojcem i przed jego aniołami. 6.Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.

Obj 3,1-6

lMASZ IMIĘ, ŻE ŻYJESZ, A JESTEŚ UMARŁY?

Umiłowani w Panu! Siostry i bracia w Panu Jezusie Chrystusie!

Po raz drugi w tegorocznym Adwencie jest do nas skierowany adwentowy list, którego pierwotnie adresatem był zbór chrześcijański w Sardes, a nadawcą tego listu jest ten, który o sobie powiada” „przyjdę” - JEZUS CHRYSTUS!

List ten był skierowany do jednego ze zborów Azji Mniejszej, mianowicie w Sardach, który był dawną stolica Lidii, ośrodka włókienniczego podobnego do naszej dawnej Łodzi, czy Bielska – Białej.

7 . A do anioła zboru w Filadelfii napisz: To mówi Święty, prawdziwy, Ten, który ma klucz Dawida, Ten, który otwiera, a nikt nie zamknie, i Ten, który zamyka, a nikt nie otworzy. 8.Znam uczynki twoje; oto sprawiłem, że przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć; bo choć niewielką masz moc, jednak zachowałeś moje Słowo i nie zaparłeś się mojego imienia. 9.Oto sprawię, że ci z synagogi szatana, którzy podają się za Żydów, a nimi nie są, lecz kłamią, oto sprawię, że będą musieli przyjść i pokłonić się tobie do nóg, i poznają, że Ja ciebie umiłowałem. 10.Ponieważ zachowałeś nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto i Ja zachowam cię w godzinie próby, jaka przyjdzie na cały świat, by doświadczyć mieszkańców ziemi. 11.Przyjdę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej. 12.Zwycięzcę uczynię filarem w świątyni Boga mojego i już z niej nie wyjdzie, i wypiszę na nim imię Boga mojego, i nazwę miasta Boga mojego, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od Boga mojego, i moje nowe imię. 13.Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.

Obj 3,7-13

OTWARTE DRZWI DLA WIERZĄCYCH!

Umiłowani w Panu! Siostry i bracia w Panu Jezusie Chrystusie!
Przez kolejne dwie niedziele Adwentu będziemy zastanawiali się nad listami adwentowymi skierowanymi do Kościoła, do zboru i do każdego pojedynczego wierzącego.
Te listy przekazał nam św. Jan Apostoł poprzez objawienie jakie doznał na wyspie Patmos. Jednak dokładny nadawca tych listów nie jest wymieniony. O)kreślony jest jednak dokładnie słowami: „ święty ” i „ prawdziwy ”. Takimi słowami nie może być nazwany żaden człowiek. Tu mówi sam Bóg w Jezusie Chrystusie. Tu mówi na nowo przychodzący Pan. A mówi nie tylko do pojedynczego zboru, ale i do całego Kościoła' także do nas, bo Pan zboru w Filadelfii jest także naszym Panem. Na Jego Adwent, czyli na Jego powtórne przyjście i my czekamy tak, jak czekał pierwotny Kościół, jak czekał zbór w Filadelfii.

Z czym mam wystąpić przed Panem, pokłonić się Bogu Najwyższemu? Czy mam wystąpić przed nim z całopaleniami, z rocznymi cielętami? Czy Pan ma upodobanie w tysiącach baranów, w dziesiątkach tysięcy strumieni oliwy? Czy mam dać swojego pierworodnego za swoje przestępstwo, własne dziecko na oczyszczenie mojego grzechu? Oznajmiono ci, człowiecze, co jest dobre i czego Pan żąda od ciebie: tylko, abyś wypełniał prawo, okazywał miłość bratnią i w pokorze obcował ze swoim Bogiem.

Mi 6,6-8

Czego Bóg od nas oczekuje?

Wędrując ponad barierami:

Teksty: Ruty 4,13-18; Ef 2,13-16; Mt 15,21-28

Czcigodne duchowieństwo Kościołów Chrześcijańskich? Umiłowani w Panu bracia i siostry!Pragnę na wstępie serdecznie podziękować Gospodarzowi tego miejsca księdzu doktorowi Jerzemu Bajorkowi, proboszczowi tej parafii za zaproszenie mnie do wygłoszenia dzisiejszego kazania ekumenicznego. Aczkolwiek, jak widzicie, nie jestem jeszcze pełnosprawnym po przebytej operacji, to jednak nie mógłbym tu nie być wśród was, gdyż przez dziesiątki lat, nieraz w bardzo trudnym okresie stanu wojennego, bywałem zapraszany przez waszego poprzedniego proboszcza ś.p. ks. infułata Henryka Buszkę. Dlatego z wdzięcznością przyjmuję to zaproszenie Brata w Urzędzie księdza doktora Jerzego.

Portal Konfesyjni Luteranie

Portal „Konfesyjni” został założony z inicjatywy wiernych Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w R.P. celem kultywowania czystości i prostoty wykładni Słowa Bożego zawartej w Księgach Symbolicznych a także rozbudzenia zachwytu nad starochrześcijańskimi korzeniami naszej liturgii, która wraz z sakramentem Wieczerzy Pańskiej, stanowi centrum religijnego życia Chrześcijan wyznania Ewangelicko - Augsburskiego.